Jeroen Wismans

Als het koersen van een zeilschip, naar een aan de hoger wal gelegen punt, zo navigeert mijn werk zich van aanleiding tot aanleiding. Zo kruist mijn werk op, tussen een conceptuele constructie en een uit associatie opgedane metaforische of poëtische toevalligheid, tot het zich uitkristalliseert. In het contrast van deze modellen, die ik mangel in een proces van vergroten en verkleinen ontstaat soms een ongemakkelijke en tegelijkertijd vanzelfsprekende afstand. Deze schijnbare onverschilligheid tracht betekenis, in balans met leegte gebracht, te verhullen.

website Jeroen
Tagged with: